بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

اتَّبِعُوا مَاأُنْزِلَ إِلَيْكُم مِن رَبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ قَلِيلاً مَاتَذَكَّرُونَ

از چيزى كه از طرف پروردگارتان بر شما نازل شده، پيروى كنيد! و از اوليا  ديگر جز او، پيروى نكنيد! اما كمتر متذكر مى‏شويد!

فرمانبرداري و استعانت از غير ذات مقدس پروردگار و رب العالمين(= رب مردمان جهان) همان اساس و ريشه شرك و اساس ذلت و خاري و جدايش انسانها از يكديگر است. بنا بر اين هرچه راجع به اين موضوع مهم مطلب نوشته شود باز هم كم است . اما تا زماني كه ما عينك بدبيني را از چشمان خود كنار نزنيم و ملاكمان را كثرت و قدمت سخناني قرار دهيم كه شياطين قرنها در گوشمان خوانده اند ، آنگاه هرچه مطلب در اين باره نوشته شود نتنها سودي به حالمان نخواهد داشت ، بلكه بر شرك و عنادمان خواهد افزود. چرا كه ما آنها را مطالبي كه از زبان دشمنان خدا بيرون آمده اند خواهيم انگاشت و تصور مي كنيم بايد عكس آنها را عمل نماييم.

اگر نظري ولو سطحي به قرآن بيندازيم خواهيم ديد مشكل اصلي تمامي انبياء و رسولان الهي همين قدمت و كثرت بوده است. قرآن به ما مي آموزد مشركين و معاندين هم عصر با هر پيامبري به جاي اطاعت و تبعيت از احكام پيامبرشان دائماً به سراغ كلام غيرمي رفته اند و ضمن ديوانه خواندن آن پيامبر با قاطعيت به او مي گفته اند« بلكه ما آن چيزي را تبعيت مي كنيم كه پدرانمان كردند» در این صورت آنها خود را كاملاً هدايت يافته مي انگاشتند و هر كاري مي كردند آن را به خدا نسبت مي دادند و فرمان او مي پنداشتند.ا"

طاعت از خدا و رسول دوچيز نيست ، رسول خود موظف به اطاعت و پيروي از آن چيزيست كه خداوند بر او نازل كرده است و اگر غير از اين كند و به كتاب خدا حكم نكند قطعاً كافر خواهد بود. اما این حقیقت را به كدام زبان بايد گفت؟! شيوا تر از كلام خدا؟! پس چرا وقتي مي گويد : كسي كه به كتاب خدا حكم نكند ظالم است " باز متنبه نمي شويم؟چرا وقتي مي گويد : كسي كه به كتاب خدا حكم نكند فاسق است باز تبصره و استثنا تعريف مي كنيم. آيا پيامبر استثناست؟ آيا به پيامبر كتاب و قرآني جدا گانه وحي شده است كه لازم نبوده مردم از آن با خبر باشند؟!

آیا چنين است؟!

كو ؟ برهانتان كو؟ مدركتان را بياوريد تا ما نيز مانند شما عمل كنيم . آيا مي توانيد چنين مدركي معرفي كنيد؟محال است ، محال است ، محال است .....

محمد حق بيان و ابلاغ هيچ چيز از خودش را نداشته و هر چيزي كه قابل بيان بوده خداوند آن را در قالب يك كتاب كه به قرآن معروف است به او داده است. محمد همان چيزي را گفته و پيروي كرده كه ابراهيم ، يعقوب ، موسي ، عيسي و ديگر پيامبران الهي مأمور ابلاغ و پيروي از آن بوده اند. از اين بابت هيچ فرقي بين پيروي از خدا يا قرآن يا پيروي از محمد ، ابراهيم و يا حتي ايمان آورندگان حقيقي دين محمد نيست كه نيست كه نيست.

پيامبر حق ندارد چيزي از خودش بگويد و بر قرآن پيشي گيرد او فقط و فقط بايد گوش به زنگ آيات و احكام قرآن باشد.

لا تحرك به لسانك لتعجل به
 ان علينا جمعهوقرءانه
 فاذا قرانه فاتبع قرءانه
 ثم ان علينابيانه

زبانت را به حركت در نياور تا از قرآن و حكم خدا پيشي گيري.
اين ما هستيم كه آنرا بصورت قرآن جمع آوري خواهيم كرد.
هنگامي كه ما آن را بخوانيم، تو از چنينقرآني پيروي كن.
سپس، اين ما هستيم كه آن را توضيح خواهيم داد.


واذا لم تاتهم بءاية قالوا لولا اجتبيتها قل انما اتبع ما يوحى الي من ربي هذا بصائر من ربكم وهدى ورحمة لقوم يؤمنون
اگر آيه اي برايشان نيايد گويند چرا به دلخواه خودت آيه اي نمي آوري بگو: "من فقط از آنچه كه پروردگارم به من وحى كرده است، پيروى مى كنم." اينها پند روشنگرى است از جانب پروردگارتان و هدايت و رحمتى است براى مردمى كه ايمان دارند.

واي به حال آنها كه مي گويند قرآني ديگر نيز به پيامبر وحي شده است و بدا به حال آنها كه احادیث و روایات  را قرآني ديگر مي دانند كه خداوند بطور مخفيانه به پيامبرش وحي كرده است

واذا تتلى عليهم ءايتنا بينت قال الذين لا يرجون لقاءنا ائت بقرءان غير هذا او بدله قل ما يكون لي ان ابدله من تلقائ نفسي ان اتبع الا ما يوحى الي اني اخاف ان عصيت ربي عذاب يوم عظيم
هنگامي كه آيات ما براي آنها خوانده مي شود، آنان كه انتظار ملاقات ما را ندارند، مي گويند: "قرآني غير از اين بياور، يا آن را تغيير بده!" بگو: "امكان ندارد بتوانم آن را از جانب خود تغيير دهم. من فقط از آنچه كه بر من وحي شده است، پيروي مي كنم. اگر من از پروردگارم

پيامبر مدينه علم خداوند نيست و داناي اسرار نهان نمي باشد. او تنها آن چيزي را تبعيت مي كند كه خدايش به او وحي شده است.

قل لا اقول لكم عندي خزائن الله ولا اعلم الغيب ولا اقول لكم اني ملك ان اتبع الا ما يوحى الي قل هل يستوي الاعمى والبصير افلا تتفكرون
 بگو: "من به شما نمي گويم كه صاحب گنجهاي خدا هستم. من نه از آينده خبر دارم، نه به شما مي گويم كه فرشته ام. من فقط از آنچه بر من وحي شده است، پيروي مي كنم." بگو: "آيا كور و بينا برابرند؟ آيا نمي انديشيد؟"

پيامبر خود اولين كسيست كه از اطاعت هرآنچه غير خداست منع شده است ، چيزهايي را كه مردمان به جاي خدا پيروي مي كنند اوهام و خيال باطلي  است كه پدرانشان آن را ساخته اند .

قل اني نهيت ان اعبد الذين تدعون من دون الله قل لا اتبع اهواءكم قد ضللت اذا وما انا من المهتدين
 بگو: "من از اطاعت آنچه شما در كنار خدا پيروي و اطاعت مي كنيد، نهي شده ام." بگو: "من از اوهام شما پيروي نخواهم كرد. در غير اين صورت، به گمراهي خواهم رفت و هدايت نخواهم شد."

 اتبع ما اوحي اليك من ربك لا اله الا هو واعرض عن المشركين
از آنچه كه از جانب پروردگارت بر تو وحي شده است، پيروي كن. جز او خدايي نيست و به مشركان اعتنا نكن.

پس همه چيز را فراموش كنيد!
بياييد تا قرآن را بگيريم ، بياييد تا اين گوهر درخشان را چراغ راه خود قرار دهيم. به خدا قسم اين كتاب براي هدايت هيچ چيز كم ندارد. اگر اين كتاب را پيروي و اطاعت كرديم دنيا برايمان بهشت مي شود و ديگر نه اندوهگين مي شويم و نه گمراه . اين را من نمي گويم ، اين را پروردگار آسمانها و زمين به ما مي گويد :

قال اهبطا منها جميعا بعضكم لبعض عدو فاما ياتينكم مني هدى فمن اتبع هداي فلا يضل ولا يشقى
گفت ؛ همگي از جايگاه خود هبوط كنيد. شما دشمنان يكديگر هستيد. هرگاه هدايت از جانب من برايتان بيايد، هر كس از هدايت من پيروي كند، نه به گمراهي خواهد رفت و نه گرفتار بدبختي خواهد شد.

باز هم نگاه نمي كنيد؟!
باز هم گوشتان به اين حرفها بدهكار نيست؟
باز هم مي گوييد بر پيامبر فرآن ديگري نازل شده است؟!
باز هم اطاعت خدا و اطاعت رسول را دوچيز مي دانيد؟
مي گوييد اگر منظور صرفاً اطاعت خدا بود ديگر نيازي به ذكر اطاعت از رسول نبود؟

پس نظرتان راجع به آيه زير چيست؟

يسءلونك عن الانفال قل الانفال لله والرسول فاتقوا الله واصلحوا ذات بينكم واطيعوا الله ورسوله ان كنتم مؤمنين

در اين آيه دوبار به الله و رسول اشاره شده است ؛ يك بار مي گويد از خدا و رسولش اطاعت كنيد« اطيعوا الله ورسوله » و يك بار مي گويد غنائم به خدا و رسولش تعلق دارد« الانفال لله والرسول» اگر اطاعت را بين خدا و رسولش تقسيم مي كنيد ، آنگاه بايد بتوانيد غنائم را نيز بين خدا و رسولش تقسيم كنيد ، لطفاً توضيح دهيد چگونه اين كار را مي كنيد؟!