نفاس ( خونریزی پس از زایمان) و احکام غیر قرآنی آن

در اینجا احکام عجیب و غریب برای یک زن در دوره نفاس را بخوانید و سپس ببینید که خدا چگونه با یک آیه از قرآن خط بطلان بر چنین احکامی کشیده:

احكام نفاس :
وظيفه زن در دوره نفاس ، مانند وظيفه حائض است به اين معنى كه آنچه بر حائض حرام است بر او نيز حرام مى باشد ، مانند لمس اسم خداوند وآيات قرآن ، وخواندن سورهائى كه سجده واجب دارد ، حتى يك آيه از آن وداخل شدن وتوقف در مساجد .
پس از پاك شدن وگذراندن مرحله نفاس ، واجب است براى نماز يابراى طواف حج غسل كند ووضوء بگيرد ، وبراى روزه ماه مبارك ، غسل كند ، وبايد روزه هائى را كه در حال نفاس از او فوت شده قضاء نمايد ، ولى نمازها قضاء ندارد ، وهم چنين غسل نفاس از وضو كفايت نمى كند ، واگر غسل نمى تواند بكند ، بايد تيمّم بدل از غسل نمايد ، وبراى نماز وضوء بگيرد ، واگر غسل ووضوء براى او امكان پذير نيست ، بايد دوبار تيمّم كند ، يكى عوض از غسل نفاس ، وديگرى بدل از وضو، وپس از بند آمدن خون ، بايد خود را بوسيله پنبه اى قبل از غسل آزمايش نمايد كه مبادا خون در باطن باشد ، واگر (به عنوان رجاء) وبه اميد پاكى ، بدون آزمايش غسل كند ونماز بخواند ، ولى احتمال بدهد كه هنوز خون در باطن هست وپاك نشده ، وپس از بررسى معلوم شود پاك بوده ، نمازش صحيح است .

اکنون حکم خدا در قرآن مکر تحریف کنندگان احکام خدا را نقش بر آب می کند:

حتما سوره مریم را خوانده اید. در آیه 26 این سوره؛ دستور خدا به مریم پس از زایمان عیسی بیان شده، یعنی زمانی که مریم در دوران نفاس است:

فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا ﴿26﴾

و بخور و بنوش و ديده روشن دار پس اگر كسى از آدميان را ديدى بگوى من براى [خداى] رحمان روزه نذر كرده‏ام و امروز مطلقا با انسانى سخن نخواهم گفت (26(



(مریم از قوم بنی اسرائیل است و برترین زن دنیاست) ( سوره آل عمران آیه 42). خدا در آیه فوق از مریم می خواهد که در دوره نفاس روزه بگیرد و آن را برای خدا نذر کند. یعنی مریم هم زمان دو عمل عبادی را در این دوره انجام می دهد: روزه ونذر و همین مطلب را با اشاره به مردم خود که به او تهمت زده بودند، بیان می کند.

این آیه نکته مهمی را نشان می دهد:

در زمان مریم هنوز خاخام های یهود قانون فقهی برای حیض و نفاس نساخته بودند وگرنه او را متهم به ترک قوانین شریعت می کردند و می گفتند:

تو که یک بچه را که پدرش معلوم نیست کیست به بغل گرفته ای، آمده ای و به ما اشاره می کنی که در دوره نفاس روزه گرفته ای و نذر کرده ای؟ اگر امروزه از یک خاخام یهودی بپرسید که یک زن در دوره نفاس می تواند روزه بگیرد و نذر کند؟ به شما می گوید: نه!!!همین پرسش را اگر از یک فقیه به ظاهر مسلمان (پیرو حدیث، چه شیعه و چه سنّی) بپرسید، به شما همان پاسخی را می دهد که آن خاخام یهودی داده!!!!


اکنون شما پیروان حدیث( شیعه و سنی) بگویید آیه 26 سوره مریم را چگونه توجیه می کنید ؟

و نیز فقط یک آیه ازقرآن برای منع نماز و روزه و حج زنان در دوره حیض و نفاس بیاورید؟.