بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

فَمَن يُرِدِ اللّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلاَمِ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّمَا يَصَّعَدُ فِي السَّماءِ كَذلِكَ يَجْعَلُ اللّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاَيُؤْمِنُونَ

كسي را كه خدا بخواهد هدايت كند سينه‌اش را براي اسلام ميگشايد و اگر خدا بخواهد سينه كسي را كه بخواهد گمراه كند (يعني بحال گمراهي واگذارد) تنگ ميسازد، مثل اينكه دارد در آسمان بالا ميرود. خدا اينطور پليدي را بر افراد بي ‌ايمان قرار ميدهد.

نامهای اسلامی

 نقد و بررسی یک حدیث:

من تشبّه بقوم فهو منهم

هر کس خود را شبیه به قومی سازد از همان قوم است!

داستان اول: ایران، تهران، سال 1387

مسعود به تازگی صاحب فرزند شده. خدا به او دختری عطا کرده. با همسر خود در مورد نام کودک مشورت می کند، برای دختر خود بر سر نام لیندا به توافق می رسند. مسعود به ثبت احوال می رود. کارمند ثبت احوال کتاب بزرگی را ورق می زند و می گوید این نام مجاز نیست! مسعود می گوید چرا؟

کارمند: چون در این کتاب در فهرست نامهای ایرانی یا اسلامی ثبت نشده!

مسعود: فقط اسمی را قبول می کنید که در این کتاب باشد؟
کارمند: بله

مسعود: لیندا معنای بدی ندارد به معنی لطیف و زیبا است.

کارمند: این اسم غربی است و ممنوع است.

..........................................

یک روز بعد:

مسعود: آقا ببخشید امروز آمدم تا اسم جدید را اعلام کنم: ماندانا

کارمند در کتاب نگاه کرد و دید در آنجا ثبت شده و جلوی آن توضیح داده: نام مادر کوروش!

مسعود چند دقیقه بعد شناسنامه دخترش را گرفت و نام دخترش شد ماندانا


داستان دوم: ایران، شیراز، سال 1387

جعفر نیز از جانب خدا دختری به او اعطا شده. پدر جعفر بزرگ فامیل است و همه به او احترام می گذارند. وی به جعفر می گوید که نام دخترش را ام البنین بگذارد. به نظر جعفر این نام خیلی قدیمی است و تازه معنیش هم میشود " مادر پسران" . چه ربطی به دختر کوچک من دارد که هنوز دو روزه است...................

بالاخره به پدرش احترام می گذارد و حرف او را زمین نمی اندازد شناسنامه را " ام البنین" می گیرد ولی خودش و همسرش دخترشان را نازنین صدا می زنند!



داستان سوم: انگلستان، لندن، سال 2008

لیزا ادوارد Lisa Edward

28ساله است. این خانم با تحقیقاتی که انجام داده می خواهد دین خود را از مسیحیت به اسلام تغییر دهد. به مسجد بزرگ لندن میرود و در آنجا به او گفته می شود، باید نام و نام خانوادگی خود را تغییر دهد، و این یکی از شروط اسلام است. لیزا می پرسد: مثلا چه نامی انتخاب کند؟ به او گفته می شود یک نام عربی! مثلا: عایشه، فاطمه، جمیله، ..........
لیزا می پرسد: آیا می تواند نام خود را مِری Maryبگذارد که همان مریم در عربی است و در قرآن هم آمده؟ به او می گویند: نه! مری یک نام غیر اسلامی ولی مریم اسلامی است!

.................................................. .....................

در ایران نام یک کودک مسلمان فقط باید عربی یا ایرانی باشد تا مجاز شناخته شود. و به شما می گویند: من تشبّه بقوم فهو منهم

ولی کسی به این سوال پاسخ نمی دهد که اگر نام باید اسلامی باشد چرا نامهایی مانند خسرو، کیوان، فرنگیس، آناهیتا و... را که شبیه سازی به قوم و آیین زرتشت را تداعی می کند می پذیرید؟

آیا این نامها اسلامی است؟ یا اولین صاحبان این نامها شیعه بوده اند که دولت ایران این نامها را در زمره "نامهای مجاز" قرار داده و آن را تشبّه به قوم کافر به حساب نمی آورد؟

در دیگر کشورهای موسوم به "اسلامی" وضع بگونه ای دیگر است. در آنجا هم به همین حدیث استناد میشود و در این کشورها نام باید عربی باشد تا نامی اسلامی به شمار آید: عمّار، علی، عمر، ابوبکر، حسین، اسد، سماء، عایشه، خدیجه.......


آیا این حدیث و این نحوه نامگذاری فرزند با قرآن مطابق است؟ یا در تضاد با قرآن قرار دارد؟

آیا اگر کسی مسلمان نباشد و یک نام مسیحی، یهودی، بودایی، چینی، ژاپنی یا ترکی داشته باشد و بخواهد مسلمان شود باید نام خود را تغییر دهد؟

در قرآن می خوانیم:

سوره روم:

[30:22] ومن ءايته خلق السموت والأرض واختلف ألسنتكم وألونكم إن في ذلك لءايت للعلمين

و از نشانه‏هاى [قدرت] او آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف زبانهاى شما و رنگهاى شماست قطعا در اين [امر نيز] براى دانشوران نشانه‏هايى است (22)

خدای رحمن انسانها را به رنگها و نژادهای مختلف آفریده و زبانهای مختلفی نیز برای آنها خلق کرده و این یکی از نشانه های قدرت الهی است.
اگر خدا می خواست می توانست همه ما را سیاهپوست و با زبان مغولی قرار دهد!!! ولی ما را به وضع کنونی قرار داده تا قدرت خود در آفرینش را به ما نشان دهد. مسلّم است که وقتی زبان هر قومی با زبان قوم دیگر اختلاف داشته باشد، نامهای آنها نیز اختلاف دارد و این امری طبیعی است.
وقتی خدا رسولی را به سوی قومی می فرستد، آن رسول از مردم خود نمی خواهد تا به زبان دیگری سخن گویند، بلکه این رسول از خود آن مردم است و به زبان آنان سخن می گوید، زیرا خدا قادر است پیام یکتاپرستی را به هر زبانی بیان کند:

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللّهُ مَن يَشَاء وَيَهْدِي مَن يَشَاء وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿14:4﴾

و ما هيچ رسولی را جز به زبان قومش نفرستاديم تا [حقايق را] براى آنان بيان كند، پس خدا هر كه را بخواهد بى‏راه مى‏گذارد و هر كه را بخواهد هدايت مى‏كند و اوست ارجمند حكيم

دو مثال:

در فارسی نام ستاره را برای دختر برمی گزینند و در ترکی نیز همین کار را می کنند ولی به جای ستاره می گویند: اولدوز، در زبانهای اروپایی نام Lilyبرای دختران بسیار رایج است که نام یک گل است که در فارسی به آن سوسن می گویند. بنابراین یک ایرانی نام دختر خود را سوسن می گذارد چون نام یک گل است و یک اروپایی نیز که دختر خود را لی لی می نامد، منظورش همان گل است.
طبیعی است که وقتی در فارسی به نوعی میوه، انگور می گویند، در عربی عنب و در ترکی اوزوم و در زبان یونانی استافیل گفته می شود و این تفاوت همان چیزی است که خدا خواسته و اینگونه انسانها را آفریده ولی انسانها همانگونه که مولوی در داستان معروف خویش بیان کرده نمی فهمند که عنب و انگور و استافیل و اوزوم در واقع یک چیز است که چند نام دارد و این چنین رفتار می کنند:

مشت بر هم می زدند از ابلهی!
پر بُدند از جهل وز دانش تهی!

اسلام دین تسلیم در برابر فرمان الهی است و شروع آن از زمان مبعوث شدن محمّد بن عبدالله به پیامبری نیست. اسلام یک دین کهن است و پیامبرانی همچون ابراهیم، یوسف، یعقوب، اسماعیل، موسی، عیسی، لوط ............. همگی مردم را به اسلام دعوت می کرده اند.
ما از قرآن می آموزیم که ابراهیم و فرزندانش اولین مسلمانان جهان بوده اند:

[22:78] وجهدوا في الله حق جهاده هو اجتبيكم وما جعل عليكم في الدين من حرج ملة أبيكم إبرهيم هو سميكم المسلمين من قبل....

و در راه خدا چنانكه حق جهاد [در راه] اوست جهاد كنيد اوست كه شما را [براى خود] برگزيده و در دين بر شما سختى قرار نداده است آيين پدرتان ابراهيم [نيز چنين بوده است] او بود كه قبلا(برای اولین بار) شما را مسلمان ناميد...

[3:67] ما كان إبرهيم يهوديا ولا نصرانيا ولكن كان حنيفا مسلما وما كان من المشركين

ابراهيم نه يهودى بود و نه مسیحی بلكه یک مسلمان یکتاپرست بود و از مشركان نبود.

 خدا در قرآن به ما می گوید که فرزندان ابراهیم مسلمان بوده اند:

[2:133] أم كنتم شهداء إذ حضر يعقوب الموت إذ قال لبنيه ما تعبدون من بعدي قالوا نعبد إلهك وإله ءابائك إبرهم وإسمعيل وإسحق إلها وحدا ونحن له مسلمون

آيا وقتى كه يعقوب را مرگ فرا رسيد شما آنجا بعنوان شاهد حاضر بوديد؟ هنگامى كه به پسران خود گفت پس از من چه را خواهيد پرستيد؟ گفتند: معبود تو و معبود پدرانت ابراهيم و اسماعيل و اسحاق، معبودى يگانه را مى‏پرستيم و در برابر او تسليم هستيم.

 بنابراین نام ابراهیم و نامهای فرزندان ابراهیم نامهای اسلامی هستند و همچنین نام مردمانی که معاصر این پیامبران و پیرو ایشان بوده اند.

 و در این آیه می خوانیم که مسیح و حواریون نیز مسلمان بوده اند:

[5:111] وإذ أوحيت إلى الحوارين أن ءامنوا بي وبرسولي قالوا ءامنا واشهد بأننا مسلمون

و هنگامى كه به حواريون وحى كردم كه به من و فرستاده‏ ام ايمان آوريد گفتند: ايمان آورديم و گواه باش كه ما مسلمانيم

 حواریون عیسی که به فرموده قرآن مسلمان بوده اند چنین نامهایی داشته اند: پیتر، آندره، جان، فیلیپ، توماس، جیمز، سایمون و................!!!

پس چرا آنها نامهای عربی نداشته اند؟؟؟
آیا آنها نیز می بایست نامی عربی داشته باشند؟ یا اگر کسانی امروزه چنین نامهایی را داشته باشند جهنمی خواهند بود؟

 اصحاب کهف نمونه ای دیگر از قرآن هستند که مومن و مسلمان بودند ولی نامهای رومی و غیر عربی داشتند. آیا لازم بود که آنها نیز نامی عربی داشته باشند؟

اگر کسی نامش محمّد باشد ولی تسلیم فرمان خدا نباشد این نام در آخرت برای او پاداشی مهیا نمی کند، ولی اگر کسی نامش پیتر، ادوارد، هوشنگ، الناز و.... باشد ولی تسلیم خدا باشد، سعادت اخروی از آن اوست، با مراجعه به آمار سازمان زندانها می توانید ببینید که افراد زیادی قاچاقچی و دزد و آدمکش بوده و هستند که نام شخصیت های مذهبی بر آنهاست! آیا نام آنها کمکی به ورود آنها به بهشت می کند؟

[2:62] إن الذين ءامنوا والذين هادوا والنصرى والصبءين من ءامن بالله واليوم الءاخر وعمل صلحا فلهم أجرهم عند ربهم ولا خوف عليهم ولا هم يحزنون

در حقيقت كسانى كه ايمان آورده و كسانى كه يهودى و مسیحی وپیروان ادیان دیگر هستند، هر كس به خدا و روز رستاخیز ايمان داشته باشد و كار شايسته کند، پس اجرشان را پيش پروردگارشان خواهند داشت و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهناك خواهند شد

مطابق با این آیه اگر کسی حتی نامش ادوارد و پیتر و کاترین و ناتاشا و ژاکلین و جنیفر... باشد در صورتی که به خدای واحد و روز قیامت ایمان داشته باشند و کار نیک کنند وارد بهشت می شوند و صحبتی از نام عربی یا تغییر نام در میان نیست!

آیا نام ابراهیم و اسحق و یعقوب یک نام عربی است؟ نام لوط چطور؟ در مورد یونس و بقیه نامها چطور؟ آیا این نامها را خدا برای این پیامبران برگزید یا نامهایی بود که در جامعه آن زمان مرسوم بود؟ مسلم است که این نامها از نامهای رایج در آن جوامع بوده.

 خدا در قرآن به صراحت اعلام فرموده که نام یک پیامبر، انتخاب الهی داشته و پیش از آن چنین نامی وجود نداشته: نام یحیی  ( سوره مریم آیه 7  )

 ولی این نام در عربی یحیی تلفظ می شود و زبان قوم زکریا (پدر یحیی) عربی نبوده. این نام در انگلیسی John (جان) و در فرانسوی ژان و در عبری یوحنّا خوانده می شود. در برخی زبانهای اروپایی به آن یوهان یا یوهانا یا جوآنا گفته می شود.

 بعید به نظر می رسد نام یحیی که در قرآن آمده همان تلفظی باشد که در زمان خود یحیی برای این نام وجود داشته، زیرا قرآن به عربی و به لهجه مردم مکه نازل شده ولی قوم زکریا و یحیی زبانشان عربی نبوده و آنها عرب نبوده اند. به نام موسی توجه کنید، این نام در عربی موسی تلفظ می شود ولی خود یهودیها در عبری این نام را " موشه" تلفظ می کنند.
آیا اگر یک فرانسوی نامش ژان باشد و بخواهد مسلمان شود باید نام خود را به یحیی تغییر دهد؟! در حالی که همین نام را با تلفظی دیگر بر خود دارد؟!
مثالهای دیگر برای نامهایی قرآنی که در زبانهای اروپایی با تلفظی دیگر بیان می شود:

یعقوب = ژاکوب، یاکوب، جاکوب، جک، ژاک
یوسف = جوزف، ژوزف
اسحق = ایساک، ایزاک

چرا جوامع موسوم به اسلامی امروزه به شدت بر تغییر نام یک تازه مسلمان پافشاری می کنند؟

احتمال دارد حدیث من تشبّه بقوم فهو منهم ، ساخته و پرداخته خلفای اموی باشد. زیرا اولین کسانی که در اسلام تحریف شده شعار نژاد پرستی و داعیه سیادت و سروری قوم عرب را سر دادند همین خلفای اموی بودند.

از سوی دیگر مسلمانان امروزه به بزرگنمایی از پیامبر و اصحاب وی و خاندان وی پرداخته اند. امروزه مسلمانان نمی توانند خدا را بدون پیامبر، صحابه و خانواده پیامبر یاد کنند و ذکر خدا را به تنهایی بگویند. از کودکی با این باور رشد می یابند که صحابه و خاندان پیامبر افرادی معصوم یا شبه معصوم هستند و با مردم عادی فرق دارند و فرا زمینی می باشند.

آنان حتی در نماز خود که باید فقط آن را به خدا اختصاص داد، نام محمّد، ابراهیم، علی و صحابه و آل محمّد را بر زبان می آورند.

اگر به خانه یکی از مسلمانان چه شیعه و چه سنّی که تحصیلکرده باشد، سری بزنید به احتمال زیاد کتابهای بسیاری درباره سرگذشت زندگی علی، حسین، ابوبکر، عمر، عایشه، فاطمه و....... می بینید که در کتابخانه خود چیده است.

یک سنّی این کتابها را سیره رسول و صحابه می نامد و یک شیعه آنها را سیره رسول و اهل بیت .

در این کتابخانه شما می توانید یک قرآن هم بیابید که مهجور مانده.

 بدون وضو به آن دست نمی زنند و همیشه در جای بلند قرارش می دهند و اگر بخواهند آن را بخوانند با سرعت زیاد قرآن را می خوانند. زیرا در حدیث آمده که به ازای خواندن یک حرف از قرآن، ده ثواب برای انسان ثبت می شود. به همین خاطر هر چه سریعتر قرآن را بخوانید، ثوابهای بیشتری ثبت می گردد. آنها در ماه رمضان سعی می کنند قرآن را ختم کنند زیرا معتقدند ختم قرآن ثواب زیادی دارد. برخی سنیها حتی مراسم ختم صحیح بخاری را برگزار می کنند.

اما کتابهایی که درباره پیامبر، صحابه و آل محمّد است، با دقت بسیار خوانده می شوند.

به خاطر شدت علاقه زیادی که مسلمانان به افراد یاد شده دارند، فقط نامهایی را مجاز می دانند که مربوط به ایشان باشد و اگر کسی بخواهد تازه مسلمان شود بستگی به اینکه طرف مشورت این تازه مسلمان سنی یا شیعه باشد، به او مثلا نام ابوبکر یا ابوالفضل را پیشنهاد می کنند.

در پایان یک سوال:

 اعتقاد به اینکه فرشتگان دختر هستند، اعتقادی است کفرآمیز و مربوط به جاهلیت. زیرا در این اعتقاد به خدا نسبت دروغ داده می شود و چیزی را که انسان به آن علم ندارد نباید از روی حدس وگمان به خدا نسبت دهد. در قرآن خدا کسانی را که فرشتگان را دختر می دانند، بی ایمان به آخرت نامیده:

[53:27] إن الذين لا يؤمنون بالاخرة ليسمون الملئكة تسمية الأنثى

در حقيقت كسانى كه آخرت را باور ندارند فرشتگان را به صورت مؤنث نامگذاری می کنند.

 در آیه ای دیگر خدا می فرماید: آیا در زمان آفرینش فرشتگان اینان حاضر بوده اند؟

[37:150] أم خلقنا الملئكة إنثا وهم شهدون

يا فرشتگان را مونث آفريديم و آنان شاهد بودند؟

بنابراین مسلمانی که پیرو قرآن است نباید فرشته ها را مونث بداند و نباید نام فرشته را بر دختر خویش بگذارد، زیرا در اینصورت فرشته را مونث فرض کرده و این انکار قرآن است و با این کار به خدادروغ نسبت می دهد.

پس چرا آیات عظام در کشور جمهوری اسلامی ایران، مردم را از چنین کاری نهی نمی کنند و به ادارات ثبت احوال دستور و فتوی نمی دهند تا نام هیچ دختری را فرشته نگذارند و هر زن و دختری که نامش فرشته است، نامش را تغییر دهد؟
چرا اینان مردم را از چنین پندار کفرآمیزی آگاه نمی کنند؟
شما که پیرو این آیات عظام و مقلّد ایشان هستید از ایشان بپرسید و به من پاسخ دهید یا اگر قبلا فتوی داده اند و من خبر ندارم به من بگویید.

خلاصه:

1- پذیرفتن فقط نامهای عربی یا فقط ایرانی و عربی به عنوان نام مجاز واسلامی برای یک مسلمان نمی تواند مصداقی در قرآن و تعریف اسلام در قرآن داشته باشد.
2- کسی که پیرو قرآن است نباید نام دختر خویش را فرشته بنامد، زیرا خدا در آیات بسیاری مردم را از این کار نهی کرده.

[49:13] يأيها الناس إنا خلقنكم من ذكر وأنثى وجعلنكم شعوبا وقبائل لتعارفوا إن أكرمكم عند الله أتقيكم إن الله عليم خبير

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفريديم و شما را ملت ملت و قبيله قبيله گردانيديم تا با يكديگر شناسايى متقابل حاصل كنيد. در حقيقت ارجمندترين شما نزد خدا پرهيزگارترين شماست بى‏ترديد خداوند داناى آگاه است

 ________________________________________________________________________________

مفاله فوق تحقیقیست از دوست بزرگوارجناب نیک منش