| تبليغات | X |
|
دعوت به قرآن
|
 |
 |
||||
|
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ آيا نميداني كه فرمانروايي آسمانها و زمين متعلق به خدا است و غير از خدا يار و ياوري نداريد؟ خدا کیست ؟ ارباب جهان کیست ؟ الله ، تنها معبود ما کیست ؟ الله همان خالق و مالک و قادر محبویست که هنگام نیازمندیها و سختیها و هنگامی که از همه جا قطع امید کرده ایم به داد و فریاد ما می رسد ، آنگاه که هیچ امید دیگر ی نمانده او تنها با یک (بسم الله) به فریاد ما میرسد و اجابت می کند دعای مستغیثین اش را . آیا تا بحال کشتی سوار شدهای؟: آیا آن کشتی دچار طوفان گردیده است بطوری که کشتی دیگری نباشد که تو را نجات دهد، یا شناگری که تو را از آب در بیاورد؟ در آن موقع دلت به چه کسی خوش بود که تو را از آن ورطه نجات بدهد؟ آیا ابوالفضل ؟! علی ؟! حسین ؟! عیسی ؟! و یا محمد ؟! در واقع هیچ کدام از اینها آنجا نبودند که صدای استعانت و کمک خواهی تو را بشنوند بلکه این تنها پروردگار بی همتایی توست که چون در همه جا حضور دارد پس فریاد کمک خواهی ت را شنید و تو را از آن بلای مخوف و مرگ رها ساخت . آن کس همان قادر متعال میباشد که تو را نجات میدهد و توانا به یاوری توست در آن امواج و اوج نامیدی . خدايي که هنگام نیاز و مشکلات ، هر مخلوقی از تمام غیر او قطع امید میکند و وسیلههای غیر او همه بریده میشوند و به این ترتیب تمامی رؤسای دنیا و بزرگواران آن هر چند که ظاهرا بینیاز باشند و نیازی نداشته باشند ، نیازهایی پیدا میکنند که جز الله قادر به رفع آن نیست. پس آنان هم از غیر الله میبرند و به سوی او میآیند تا مشکلشان برطرف شود ولی آنگاه که نجات یافتند به شرک خود باز میگردند. امّا الله این ناشکری آنان را میشنود و می بیند و و میگوید: اگر راست ميگوئيد نظر شما چيست؟ اگر عذاب خدا يا قيامت بيايد آيا كسي را غير از خدا به كمك ميخوانيد؟تنها او را به كمك ميخوانيد و او اگر بخواهد مشكلي را كه براي آن كمك ميخواهيد برطرف ميكند و شما چيزهائي را كه شريک او ميسازيد فراموش ميكنيد. ﴿قُل أرَأیتَکُم اِن أتاکُم عذابُ اللهِ أو أَئتکُمُ السَّاعَهُ اَغَیرَ اللهِ تَدعُونَ إن کُنتُم صادِقینَ بَل اِیّاهُ تَدعُونَ فَیَکشِفُ ما تَدعُونَ إلیهِ إن شاءَ وتَنسَونَ ما تُشرِکونَ﴾. پس خداوند سبحان به بندگانش میفرماید: ای نیازمندان به رحمت من، همانا من در هر حالی نیاز را بر شما لازم میگردانم و ذلّت بندگی را در هر وقتی بر شما لازم میکنم. در هر کاری که مشکل پیدا میکنید مرا فریاد میکنید و عنایت و نهایت آن کار را میخواهید. پس من اگر خواستم که آنرا به شما عطا کنم کسی نمیتواند مانع من شود و اگر نخواستم که آنرا به شما بدهم کسی نمیتواند آن را به شما عطا کند پس من شایستهتر هستم که از من بخواهید و برتر از آن هستم که به من تضرّع کنید، پس هنگام شروع هر کار کوچک و بزرگی بگوئید : «بسمالله الرحمن الرحیم» یعنی در این کار از الله سبحانه وتعالي کمک میگیرم که عبادت و اطاعت فقط شایسته اوست و فریادرس و اجابت کننده فقط اوست) الغیاث نشانگر کثرت فریاد رسی الله می باشد که او داد رس مظلومین است و او دعای درماندگان را برآورده می سازد ولی جای بسی تاسف است که مردم به جای آنکه به سراغ فریادرس دانا و توانای خود بروند و از او استمداد و یاری بخواهند به سمت بندگان دیگر خدا که خود محتاج اند و نیازمند، می روند و انتظار گشایش و پیروزی در کارهایشان را از آنها دارند ! هر مسلمانی میداند که مخلوق نیازمند خالق و متواضع وی و محتاج او میباشد. و هنگام نیاز از او کمک میجوید و شب و روز باید وی را بخواند پس چطور بنده رب و ارباب جهان با دعا و مناجات روی به سوی مخلوق آورده و آن خالق بخشنده شنوای هر شکایتی را رها می سازد ؟! مسلّماً هيچ كس در جهان هستي غير از خدا وجود ندارد كه هم پناه دهد و هم خود به كسي پناه نبرد، از همه كس بينياز باشد و همه به او نيازمند باشند، و تنها اوست كه همه و همه ـ حتّي مشركين جاهلي پيش از اسلام ـ در مواقع خطر و اهوال و شدايد، به خدا پناه ميبرند و نجات كشتي طوفانزدة خويش را از خداوند قادر ميطلبند و همه ـ كافر و مؤمن ـ به او روي ميآورند و تنها از او نجات ميخواهند. زماني كه خدا سختيها را از آنها دور ميسازد، مؤمنان سپاسگزار و مشركان دوباره همان راه فساد و شرك را در پيش ميگيرند. قرآن كريم در جاهاي زيادي اين حقيقت را بيان و به شيوههاي گوناگون تكرار مينمايد: هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ حَتَّي' إِذَا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ وَ جَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَ فَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَ جَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَئ'نَا مِنْ هَـ'ذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ فَلَمَّا أَنْجَئ'هُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ] ... [ قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعًا وَ خُفْيَةً لَئِنْ أَنْجَئ'نَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُمْ مِنْهَا وَ مِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ بگو: چه كسي شما را از اهوال و شدايد خشكي و دريا رهايي ميبخشد، در آن حال كه (دشواريها و گرفتاريهاي بزرگ به شما رو ميكنند و) او را فروتنانه و خاضعانه، آشكار و پنهان به فرياد ميخوانيد (و ميگوييد:) اگر خدا ما را از اين اهوال و بلاها برهاند، سوگند ميخوريم كه از سپاسگزاران باشيم؟ بگو: خدا شما را از آن (شدايد) و از هر غم و اندوهي ميرهاند. سپس شما (با اين وجود براي او) شريك و انباز ميسازيد! ] ... [ (آيا معبودان دروغين بهترند) يا كسي كه به فرياد درمانده و مضطر ميرسد و بلا و گرفتاري را برطرف ميكند، هر گاه كه او را به فرياد بخواند...آيا معبود ديگري با خداست؟! آري! سنّت خدا بر اين است كه اگر بخواهد به فرياد درماندگان ميرسد و دعايش را ميپذيرد و پاسخ ميگويد، حال اين فرد درمانده و بلازده، هر كس در هر كجا باشد! حتّي اگر كافر هم باشد، مادام كه رو به خدا و دل بدو دهد، خداوند او را پناه ميدهد. اعراب جاهلي در گرفتاريها، ابتداء خدا رابه فرياد ميخواندند و تنهابه او توجّه ميكردند و او را پناهِ بيپناهان ميدانستند، و هنگامي كه از گرفتاريهاي خود نجات پيدا ميكردند، به او شرك ميآوردند. امّا امروزه كه عصر علم و تكنيك و تكنولوژي جديد است و بشر به علوم و فنون زيادي دسترسي پيدا كرده و در بسياري از جهات در فهم و شعور با آنان تفاوت پيدا كرده است، وقتي در تشخیص قدرت و جایگاه عظیم خداوند به مراتب از آن قدما جاهل تر و نادان تر گردیده است امروزه مردم خدا را فراموش كرده و غير او را براي كمك ميخوانند و ميطلبند و جز او را منجي خود ميپندارند، و ميگويند: چون فلان موجود يا فلان بندة خدا كه مقرّب درگاهش است لذا مشكلات ما را حل ميكند و او ما را از اين خطرات و گرفتاريها نجات ميدهد!!" آخر مگر همان مشركان جاهلي، در مواقع گرفتاريها و ناراحتيها خدا را نميخواندند و دعايشان هم، مگر پذيرفته نميشد؟! چرا شمایی که ادعای مسلمانی می کنید خود را از این حقی که خداوند به تمامی بندگانش عنایت فرموده محروم می سازید ؟ کفار نيز همچون ساير بندگان خدا، مستقيماً در پيشگاه خداوند دعا ميكردند و دعايشان مورد اجابت قرار ميگرفت پس شما هم با هر عقیده و ایمانی که هستید هیچ گاه تصور نکنید درگاه لطف و کرم خداوند به روی شما بسته و خاموش است. دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَئ'نَا مِنْ هَـ'ذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ فَلَمَّا أَنْجَئ'هُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ خدا را خالصانه به فرياد خواندند و عبادت و فرمانبرداري را تنها از او دانستند (و كسي را در خواندن با او نخوانند و گفتند:) اگر ما را از اين حال نجات دهي، از زمرة سپاسگزاران خواهيم بود (و ديگر به كسي روي نميآوريم و هرگز جز تو كس ديگري را به فرياد نميخوانيم). امّا هنگامي كه (دعايشان اجابت شد و) خدا آنها را نجات داد، ناگهان به ناحق در زمين شروع به ظلم و فساد ميكردند . جهالت و بيمعرفتيشان نسبت به خدا، باعث شده كه گمان كنند خداوند مثل پادشاهان جبّار و حكّام ستمگرشان است كه نميتوان بدون واسطه، به حضورشان راه يافت و ارتباط برقرار كرد. چنين اشخاصی حقيقتاً خداي واحد قهّار را نشناختهاند ولی تنها فكر ميكنند كه كاملاً هدايت يافتهاند . خداوند در آيات زيادي خود را «عفوّ»، «رئوف»، «غفور»، «رحيم» و...معرفي فرموده و به بندگانش اجازه داده است، هر وقت كه گناهي مرتكب شدند و یا حاجتی بخواهند نااميد نشوند و بلكه به سوي خدا برگردند و مستقيماً از او بخشش و طلب عفو و مغفرت و نیاز نمايند كه خداوند چنين كاري را دوست دارد و با آغوش باز ميپذيرد . چنانچه خود ميفرمايد: من توبهكنندگان را ـ كساني كه به سوي خدا برميگردند و با آب پاك توبه، آلودگيهاي گناهان را از خود ميزدايند ـ و کسانی که دعای خود را متوجه غیر او نمی سازند، دوست دارم! همچنين بندگان خود را بيش از طاقت و تواناييشان مكلّف نساخته و نفرموده كه هرگز نبايد گناه و اشتباه كنند! بلكه خواسته است تا جايي كه ميتوانند و برايشان مقدور است، از گناه دوري كنند: [ فَاتَّقُوا اللَّهَ مَاسْتَطَعْتُمْ ] ... [ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ] ... [ قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَي' أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ] ... [ إِنَّاللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمـُتَطَهِّرِينَ ] . [ هر چقدر ميتوانيد، تقواي الهي پيشه سازيد ] ... [ خداوند هيچ كس را مگر به اندازة طاقتش مكلّف نميسازد ] ... [ بگو: اي بندگان من! اي كساني كه بر خودتان (با گناه كردن) زيادهوري هم كردهايد! از رحمت خدا نااميد نشويد؛ زيرا خداوند تمام گناهان را ميبخشد ] ... [ همانا خداوند توبهكنندگان بسيار و نيز پاكشوندگان را دوست دارد ] ... عزیزان و بزرگوارن . حقگرا و مخلص و حنيف باشيد و هيچ گونه شریكي را براي خداوند قرار ندهيد چرا كه هر كس براي خدا همتایی قائل شد گناهی نابخشودنی مرتكب شده و دروغ بزرگي را به دین و خدا نسبت داده است همانا شرك، ظلم بزرگي است و بدون تردید ، هر كس شريكي براي خداوند قرار دهد در مقابل بهشت بر او حرام می گرد و جايگاهش مطمئنا آتش دوزخ است . |
|||||
|
|||||
