بسم الله الرحمن الرحيم

 قل أتعبدون من دون الله ما لا يملك لكم ضرا ولا نفعا والله هو السميع العليم

بگو آيا غير از خدا كسي را بندگي (اطاعت بدون چون و چرا) ميكنيد كه صاحب نفع و ضرري براي شما نيست. در صورتيكه خدا شنوا و دانا است (نه افرادي كه مرده اند).

 نقطه مقابل توحید ، شرك است و نفطه مقابل مسلمان ، مشرک است . شرك از شراكت می آید  انواع برابر شدن یا سهیم بودن میان دو وجود را، شراكت می نامند. شرك در عبادات یعنی موجودی یا شخصیتی را در كنار خدا قرار دادن و او را در تعبد (اطاعت  و فرمانبرداری محض ) و یا در صفات مخصوص خدا سهیم دانستن و معبود فرض كردن .

شرك یعنی برای خدا واسطه تعیین كردن و آنها را برای بازگذاردن راه معصیت شفیع خویش قرار دادن.

شرک یعنی تعبدی دانستن اوامر و دستورات و توصیه های من دون الله .

شرك یعنی در عبادت و استعانت به هنگام فقر و نیاز، غیر خدا را صدا زدن و آنها را حاضر و ناظر بر اعمال خویش دانستن و از آنها استمداد نمودن.

شرك یعنی غیر خالق را معبود خویش قرار دادن. و چنین كسانی هستند که در واژگان دینی مشرك نامیده می شوند .اكثر مشركین كسانی هستند كه در عبادات خود چهره های مقدس مذهبی را در عرض خداوند قرار داده و آنها را در قبولی طاعات خویش دخیل می دانند. اگر گمان شود كه مشرك كسی است كه خدا را قبول ندارد اشتباه محض است. به گفته قران مشركین خدا را به عنوان خالق خویش قبول دارند   ولی  به این  جهت مشرک نامیده می شوند  که در قانون گذاری دینی و یا استعانت و یاری اولیاء  و صالحین  را شریک خداوند می نمایند  و از این طریق برای تقرب به خدا  وسیله هایی باطل می تراشند و چون خدا را از خود دور و بیگانه می بینند   آنان را واسطه  تقرب به خداوند قرار می دهند   و متوسل به آنها می شوند  تا  سبب بخشودگی گناهانشان و بر آوردن حاجاتشان گردند.

 بنابر این مطابق با آیات قران مشرکین  با اینکه خدا را خالق خویش  می دانند  لیکن غیر خدا را هم معبود و برآورنده حاجات خود قرار می دهند.

 (( وَلئِنْ سَاَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمواتِ وَ الّاَرْضَ لَیقُولُنَّ اللهُ قُلِ اْلَحْمدُلِلهِ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لا یعْلَمُونَ )) سوره ۳۱ آیه ۲۵.

و اگر چنانچه از ایشان سوال كنی چه كسی آسمانها و زمین را خلق كرده البته خواهند گفت خدا خالق است بگو ستایش مخصوص خداست و اكثر آنها آگاهی ندارند.

 نظایرهمین آیه درجاهای دیگرقرآن وجود دارد  مانند: عنكبوت۶۰، زخرف ۹ و ۸۷، زمر ۳۸ و معلوم می شود همه بت پرستان خدای ذهنی خود را قبول دارند و او را خالق كل هستی می دانند. در صورتی که  مشركین حقیقیتا باید می دانستند  كه در دستگاه خداوند پارتی بازی وجود ندارد. در حقیقت می توان گفت چنین كسانی خدای  را نشناخته اند كه او از همه كس آگاهتر و نزدیكتر و در حق بندگانش مهربانتر است.تنها پذیرش واسطه ای كه خدا در قرآن تعیین كرده توحیدی است ولی واسطه هایی كه آدمیان برای خدا می سازند  و آنها را شفیع و معبود خویش قرار دهند شرك به خداوند است.

 (( وَ یعْبُدونَ مِنْ دُونِ اللهِ ما لایضُرُّهُمْ وَلاینْفَعُهُمْ وَ یقُولُونَ هؤلُاءِ شُفَاؤُنا عِنْدَاللهِ قُلْ اَتُنَبِّؤُنَ اللهِ بِما لا یعْلَمُ فِي السَّمواتِ وَلا فِي الاَرْضِ سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمّا یشْرِكُونَ )) سوره۱۰ آیه ۱۸.

این مشركین غیر از خدا كسانی را معبود خویش قرار می دهند كه هیچ ضرر و نفعی بر ایشان ندارند و می گویند اینها شفیعان ما نزد خدا هستند، ای پیامبر به آنها بگو به چیزی كه خداوند در آسمانها و زمین علم به آن ندارد شما چگونه خدا را با خبر می كنید او منزه و برتر است از آنچه شریك او قرار می دهید.

در قرآن مجید اینگونه آیات بسیارند كه شفیع تراشی و واسطه سازی را شرك نامیده و آن را طرد نموده است

 (( اَلا لِلّهِ الدّینُ الْخالِصُ وَ الّذَینَ اتَّخَذوُا مِنْ دُوِنه اَوْلِیاءَ مانَعْبُدُهُمْ اِلّا لِیقَّرِبُونا اِلَي اللهِ زُلْفي اِنَّ اللهَ یحْكُمُ بَینَهُمْ في ما هُمْ فیهِ یخْتَلِفُونَ اِنَّ اللهَ لا یهْدي مَنْ هُوَ كاذِب‌ٌ كَفّارٌ )) سوره ۳۹ آیه ۳.

آگاه باشید دین خالص برای خداست و آنان كه غیر خدا را اولیاء خویش قرار داده اند گویند ما ایشان را نمی پرستیم مگر اینكه ما را به درگاه خداوند مقرب گردانند و شفاعت كنند. محققاً در آنچه مخالف حقیقت هستند خداوند درباره آنها حكم خواهد كرد و حتماً خداوند افراد بسیار كافر و دروغگو را هدایت نمی كند.

 كتاب خدا با این صراحت هر گونه بت پرستی و واسطه سازی و توسل به پارتی بازی را مردود می داند لكن طرفداران اندیشه شرك آلود و آنانكه راه معصیت كردن را باز می كنند دانسته یا ندانسته در تفسیر و ترجمه اینگونه آیات که در خصوص گناه بزرگ شرک نازل شده می گویند و می نویسند که "  اینها مربوط به بتهای چوبی و سنگی است و مخاطب آن دیگرانند و كاری به ما ندارد !! " .اما خداوند در قرآن فرموده: " آن بتهایی را كه شما معبود خود می دانید آنها هم بندگانی هستند مثل خودتان " پس معلوم می شود که آن بتها دارای شعور بودند و  آدمی محسوب می شدند   و چوب و سنگ نیستند و به همین خاطر بود که  بتها ،  مشرکین را گمراه می کردند . ولی پرسش اینجاست که چگونه ؟! خداوند مي گويد تنها مرا فرمانبرداري و تبعيت كنيد كه اين راه مستقيم (صراط المستقيم) است. اما  شيطان از همان ابتدا عهد كرده بر سر راه مستقيم بنشيند و با دادن نشانيها و علائم راهنماي غلط انسان را از راه مستقيم خارج كند. در اين راه يكي از مهلك ترين حربه هاي او اين است كه با معصوم و مصون نشان دادن بندگان مخلص خداوند(كه ديگر مرده اند) آنها را مقدس نموده و آنقدر بزرگ جلوه مي دهد كه بتواند اوصاف خداوندي را به آنها نسبت دهد و مردم را بنده و عبد آنان نماید تا جایی که  مطیع بی چون و چرای سخنانی شوند  که به آن از دنیا رفتگان  منتسب می شود  حالا شیطان  از حنجره اين مردگان استفاده مي كند و احكام و فرامين خود را در قالب احاديث و روايات كه خود و پيروانش آنها را ساخته اند به اجرا در مي آورد و كاري مي كند تا مردم از فرمانبرداري خداوند دست برداشته و فرمان و احكام وي را به اجرا در آورند .

 اصولاً دو كلمه در تمام این آیات تكرار شده كه شرك و بت پرستی را كاملاً مشخص می كند.یكی كلمه عبادت و مشتقات آن مانند یعبدون و تعبدون و غیره كه عبادت به معنی گوش به فرمان دادن است یعنی گوش به سخن كسی دادن و به دستور او را عمل نمودن كه معنای بندگی همین است.و دیگری واژه ” من دون الله ” یعنی غیر خدا كه هر چیز و هر كس جز خدا را شامل می گردد و مقصود از هر دو كلمه آدمیان و شخصیت ها هستند.پیامبران خدا و و اولیاء و صالحین  ضمن اینكه از همه انسانها پاكتر و بالاترند اما هیچكدام خدا نیستند همگی غیر خدایند. پیشوایان مذاهب و سایر آبرومندان هیچیك خدا نیستند و همگی ” من دون الله ” محسوب می شوند  یعنی پایین تر از خدا. بنابر این وقتی که باید تنها امر خداوند یگانه  پرستش و تعبد شود و همه کسانی که " من دون الله " محسوب می شوند باید مطیع و فرمانبردار آن خدا باشند نتیجتا هر اطاعت محضی از غیر  " ما انزل الله " تعبد غیر خدا و شرک محسوب می گردد .

 این كلام خدا درقرآن است كه فرموده:

 (( اِنَّ الَّذینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ عِبادٌ اَمْثالُكُمْ )) سوره ۷ آیه ۱۹۴.

 محققاً غیر از خدا كسانی را كه شما معبود خود می خوانید همگی آنها بندگانی همانند شما هستند.

 قرآن فرموده: غیر از خدا هر كسی را كه شما معبود و ارباب خویش قرار دهید در روز قیامت قدرت و استطاعت ندارد كه در مقابل خداوند قرار گیرد و شما را از عذاب نجات بخشد. " ولی مشرکین چگونه این  صراحت آیات خدا در قرآن را نادیده می گیرند ؟آنان كه در تفسیر و ترجمه قرآن كلمه” من دون الله ” در این آیات را به چوب و سنگ اختصاص می دهند كه مبادا معبودان خودشان را شامل گردد وحال آنكه قرآن فرموده:

 ((وَ الَّذینَ تَدْعُونَ مِنْ دُوِنه لا یسْتَطیعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لااَنْفُسَهُمْ ینْصُرُونَ)) سوره ۷ آیه ۱۹۷

.آنكسانی را كه غیر از خدا می خوانید استطاعت یاری كردن شما را ندارند بلكه بر نصرت خودشان هم ناتوانند.

 آفرینش انسان بر اساس عبودیت و ربوبیت است یعنی خداوند تمام انسانها را جهت بندگی و فرمانبرداری از خویش آفریده كه معبودی جز خدا نداشته باشند . در جارچوب دین و عقاید  بنده مطیع خدا و مسلمان کسی است که تنها فرمانبردار معبود خوبش الله باشد  و در نتیجه این عمل است که انسان از خاك به افلاك می رسد  و به مقام تقرب نائل می شود . قرآن می فرماید: ((وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ اْلِانْسَ اِلّا لِیعْبُدُونِ))سوره۵۱ آیه ۵۶. و جن و انس را نیافریدم مگر برای اینكه مرا به تنهایی عبادت كنند. " بر مبنای قرآن خلقت تمام انسانها ( اعم از پیدا و ناپیدا، شناخته شده یا ناشناخته ) این بوده است كه معبودی یگانه داشته باشند.سرآفرینش و علت خلقت آدمیان توحید و یكتاپرستی است چنانچه تمام پیامبران دعوت به معبود واحد و یگانه كرده اند. لكن مشركین در اثر آلوده بودن به شرك هدف خدا را نقض نموده اند و علت خلقت خودرا قطع كرده اند. یعنی درب های بهشت را برروی خودبسته و درب های جهنم را بدست خویش برای خود گشوده اند این نهایت بی وفایی و قدر ناشناسی آنان نسبت به خالق و رزازق خویش می باشد .در مكتب توحید و كتب آسمانی پرستش مخصوص خداوند است. پرستش هم به این معنا است كه معبود و مولایتان  تنها باید یکی یعنی الله باشد پس باید تنها در مقابل حکم او سر تسلیم فرود آورد  و محبت ، ولایت و عبادت او را از نشانه های تسلیم و مسلمان شدن   دانست  و از هرگونه پرستش غیر خداوند مانند شخص پرستی و پیروی از هواهای نفسانی دور شد

 وقتی ما مسلمانهای اسمی  در شبانه روز در نمازهای یومیه سوره فاتحه الكتاب را می خوانیم و با خداوند تجدید عهد می نماییم ومی گوییم: (( اِیاكَ نَعْبُدُ وَ اِیاكَ نَسْتَعینُ )) یعنی خدایا ما فقط احکام تو را فرمانبرداری  می كنیم ( یگانه معبود و فرمانده ما تویی ) و فقط از تو یاری و استمداد می طلبیم. مفهوم این تعهد چیست؟این كه می گوییم فقط ازتواستعانت می جوییم وكمك می طلبیم یعنی خدایادرعبادت تو،بندگانت  را نمی خوانیم وازآنها مدد نمی خواهیم، بنابراین استعانت در عبادت مخصوص خدا است و صفات خاص خدا را نباید به بندگان و اموات داد. برخی از متولیان مذهبی می گویند پیشوایان ما زنده اند و بر اعمال ما نظارت دارند و بدین جهت آنها را می خوانیم وازآنان مدد می خواهیم ! لكن خداوند در قرآن به پیامبر خود فرموده: (( اِنَّكَ مَیتٌ وَ اِنَّهُمْ مَیتُونَ )) سوره ۳۹ آیه ۳۰.یعنی ای پیامبر محققاً تو می میری و تمام بندگان هم خواهند مرد.و در آیه دیگر فرموده: (( كُلُّ مَنْ عَلَیها فانٍ )) سوره ۵۵ آیه ۲۶.یعنی تمام مردم روی زمین خواهند مرد و باز مكرراً در قرآن فرموده: (( كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمُوتِ )) سوره ۳ آیه ۱۸۵.و آیات دیگر مانند سوره ۲۱ آیه ۳۵،سوره ۲۹ آیه ۵۷.بنابراین معبود قرار دادن بندگان و آنان را حاضر و ناظر دانستن و استمداد از آنها و اموات آنها شرك به خدا است.خدا درقرآن فرموده است: (( وَ اَنَّ المَساجِدَ لِلّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللهِ اَحَداً)) سوره ۷۲ آیه ۱۸.یعنی محققاً مساجد مخصوص خدا است پس احدی را با خدا نخوانید .