بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ 

أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْيَاءٍ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ
آنها مردگانى هستند که هرگز استعداد حيات ندارند؛ و نمى‏دانند (عبادت‏کنندگانشان) در چه زمانى محشور مى‏شوند!

 اگر دیدید که بارگاه عظیمی بنا نهاده اند در مشهد یا  قم  در  عبد العظیم یا  بغداد در   سامره یا  کربلا و نجف . اگر دیدید مناره های قبور  سر به اسمان بلند کرده اند  و مردم از صدها فرسنگ دورتر به زیارت انها می روند و با گردنهای کج و چشمهای نمناک در برابر درب طلائی آن می ایستند .  ..تعظیم می کنند و با صدای یا سیدی و مولای پیش می روند . بانگ برمی دارند که " اادخل یا ولی الله ، ..... " سپس به درون می روند و گرد ضریح مشبک متواضعانه و خاشعانه می ایستند و انها را می بوسند و سر به پائین می آورند.  دعا و ادعیه می خوانند و حاجات می طلبند......  بدانید که اتفاقی شوم  در حال به وقوع پیوستن است !

 بت پرستی .

 گفتگوی ما بین خدا پرستی و بت پرستی  بر سر آن است که آیا جز خدا کسی در این جهان دست و حاکمی هست ؟ ... خدا پرستی می گوید نیست و بت پرستی می گوید هست  و بت پرست پاسخ خود را  در  پیشوایانی ترجمه می کند که  ملایان مذهبی او در خصوص شان غلو و بزرگ نمایی بسیاری نموده اند .  آنها بر خلاف تعالیم قران که حتی پیامبر را  در ایجاد معجزه و اطلاع از غیب  ناتوان می داند امامان خود را به مقامی رسانده اند که حتی عجایب " کن فیکون " جزء کوچکی از توانایی های ایشان شمرده می شود . از  دیگر شگفتی های عقاید آنان  است که به این ذهنیت خرافی  رسیده اند که علی و نوادگانش از هر چه ما انجام می دهیم اطلاع دارند و به قولی تمامی اعمال  ما را به طور روزمره می بینند و می شنوند ! بدون آنکه دلیل و حجتی برای آن بیاورند .

ملایان چنین وانمود می کنند  که امامانشان همه دانشها را می دانند  . برخی از آنها جمله هایی را از این  حدیث و ان حدیث گرفته و آغاز و پایانش  را انداخته و با زور  مفهومی  استخراج می کنند  تا به هر صورت دانش امامان خود را به رخ دیگران بکشند من جمله ی این احادیث که بیشتر به افسانه های خنده آور پیرزنان شبیه می باشد " آدم جون از بهشت به زمین افتاد جبرئیل کمی گندم از بهشت برایش اورد که بکارد و گرسنه نماند و از ان گندم آنچه ادم کاشت گندم در امد و آنچه که حوا کاشت جو در امد " " اهل شام پرسیدند از جزر و مد ؟ پاسخ داد فرشته ایست به نام رومان ، گماشته شده به دریاها و چون پایش را به دریا گزارد بالا اید و چون بیرون اورد پائین اورد " پرسیدم زمین بر چه چیز است ؟ گفت ماهی ! پرسیدم ماهی بر چیست ؟ گفت بر آب ! گفتم آب بر چیست ؟ گفت بر سنگ ! گفتم سنگ بر چیست ؟ گفت بر شاخ گاو میش ....!!!"

آیا اینهاست دانش های گذشته و حال ؟ آیا شرم اور نیست که کسانی به این سخنان بنازند و آنها  را به دیگران برای برتری جویی های مذهبی  نشان دهند ؟ آیا خچالت آور نیست که بگویند امامان ما این دانشها را می دانستند ؟ مذهبینون امامانشان را گرداننده جهان و  همه کاره دستگاه حکومت خدا و یاوران او در تنظیم و نظم دهی به آفرینش  می دانند! از خود این امامان سخنانی را به دروغ در کتابهای خود اورده اند تا مذهب خرافی  خود را اینجین توجیه نمایند  . اینان باورهای  مردم  را اینگونه به  ان سمت و این سوی می کشند  تا  حتی به امامان هم بسنده نکنند  و  خویشاوندان  آنها  را هم در خرافات   خود دخیل سازند .

 عباس ، علی اکبر ، زینب و ام کلثوم  تنها معدود نامهایست  از بین هزاران امام زاده و شاهزاده که ملایان آنها را هم دست اندرکاران جهان و یاوران خدا می پندارند . در اندیشه آنان هر گنبدی گره از کاری می تواند بگشاید و هر سقاخانه ای مراد تواند داد .این سخنان را هم در هر جایی به زبان می اورند که " توسل به ائمه بکن " دست به دامن امام حسین بزن " حتی گدایان هم با استفاده از این جملات مردم را تحریک می کنند تا سودی را عاید خود نمایند  مثل " امام حسین ذلیلت نکند " " امام بیمار به بستر بیماری نیاندازدت " " امام غریب قرضهایت را ادا کند " و مردمی که  جاهل  به تعالیم روح بخش قران هستند نان و پول خود را به پاس همین گفته ها به انان می دهند .

آیا اینچنین مردمی با این باورهای حماقت آور گمراه نیستند ؟ چه گمراهی بالاتر از این که مردگان هیچکاره را همکار خدا بشناسیم ؟ چه دلیلی هست که ما را تسلیم محض فرمان غیر خدا می کنند ؟ به چه خاطر امامانتان را یاورانی از غیب می دانید ؟ شما خدا را چه پنداشته اید که نیازمند مساعدانی می دانید آن هم از جنس موجودی ضعیف به نام انسان آن هم از بخشی که مردگان نامیده می شوند ؟!